سلام ! من محبتم دوباره چون نگین هنوزم گشاده بعد از 7 سال . اول از همه بگم حالش خوبه و خوشحاله
با یه پسره دوست شده دیگه یه سالی میشه ، پسر خوبیه تاییدش میکنم . متاسفانه احتمال ازدواج رو میدم براشون ولی خب چه میشه کرد ، زندگیه دیگه ! دانشگاهو هردمون تموم کردیم لیسانس گرفتیم (شایدم دانشگاه مارو تموم کرد ؟) نگین الان انگلیسی درس میده و به نظر میاد زندگیش دیگه منظمه نسبتا ، وقتای بیکاریشم کارای مامانشو میکنه ، مامانش شیرینی درست میکنه خداااااا ! + قرمه سبزی با سبزیای باغچه خودشون (گریه
)
من خودم لیسانس چینی گرفتم (لطفا نپرسید چرا چون واقعا نمیدونم چرا همچین گهی خوردم )، فارغ شدم و تصمیم گرفتم بیام چین ارشد بخونم تجارت بین الملل و الان در گه غرقم ولی خب بد نیست میره جلو . 5 ماهی میشه اینجام . بچه هارو ندیدم ... نمیتونم صبر کنم تابستون بشه برگردم ! از روابطمم که doing audience out here :)) هزارنفر هست و هیچکس نیست .
راستی براتون جالب نیست بعد از 7 سال من هنوز پسورد این وبلاگو حفظم ولی نمیدونم چه گهی میخوام با زندگیم بخورم هنوز ؟ جالبه !
اومدم بنویسم خداروشکر هیچکس نمرده که یادم اومد هفته پیش بابای اخوی مرد (که خدا رحمتش کنه ) . نمیدونم درین باره چی بگم ، قلبم درد میگیره .
اخوی با فاطمس و ممکنه ازدواج کنن - مهدی رفته روسیه اونم مثل من تو گه غرقه . سوگندم درس میده عربی همچنان میره جلو .
نمیدونم چی بنویسم براتون دیگه ، همه خوبن و زندگی عادیه میره جلو ، دلتنگم و نمیدونم کار درستی کردم اومدم اینجا یا نه
وضعیت ایرانم که معلوم الحاله ( حالا نمیشه اینجا نوشت ) ...
همین دیگه ، چقد زمان زود میگذره ! امیدوارم سری بعدی که مینویسم فقط خبرای خوب باشه و خودم دلتنگ نباشم اینقدر ...
برچسب:
نویسنده: پویا محمدی