سال 97 در یک پست

سلام ... امروز بعد از 10 ماه این وبلاگو باز کردم و وقتی دیدم اولین پستمون مال سال 95 بوده چند ثانیه فقط سکوت کردم ! یکی از غریب ترین حسای دنیاست وقتی یادت میاد خودت بودی که اینارو نوشتی و اونموقع چقد نمیدونستی زندگی قراره برات چی پیش بیاره و الان کجا باشی ... هرچند ما الانم جای خاصی نیستیم ولی آیا همین حتی غم انگیزتر نیست ؟...

روزا میگذره . خوب و بد ... ولی سریع ! واقعا سال 97 تو یه نگاه تا دی ماه اومد جلو ! میتونم بگم سریع ترین سال زندگیم بود ... خیلیا از بینمون رفتن تو این مدت که من ننوشتم تو پستای قبلی انگار ! مامان بزرگ من و نگین ... خدا رحمتشون کنه ... دو ماه دیگه عید میشه و امسالم تموم میشه و نیستن بینمون دوباره ... خیلیا هم تازه اومدن البته ! مثلا عروس عمه ی نگین :))

راستی مهم ترین چیزی که ننوشتم این بود که من و نگین موندیم پشت کنکور ... درواقع همه موندن . روزا میگذره تو کتابخونه و دغدغمون شده خوندن یه مشت چرت محض و مسلط شدن به همون چرتای محض و حتی جمع بندیشون :| خنده داره زندگی ! یه سال همینطور رفت واقعا و هیچ دستاورد خاصی غیر از زنده بودن نداریم ... البته من تو ازمون رانندگیم رد شدم . نمیدونم چرا اینو گفتم .

یک ماه دیگه 19 سالم میشه و امیدوارم همه یادشون بره ... اولین تولدی که واقعا ازش بدم میاد چون توی دوره ی خوبی از زندگیم نیستم ... چشمام ضعیف شد و معدم خراب شد و کمرم به فنا رفت و واقعا اگه نتیجه نگیرم یقه ی خودمو سر جلسه ی کنکور پاره میکنم ! من خستم ... اینقد خستم که دیگه با خوابیدنم حتی حل نمیشه ... خستم از سرکوب کردن همه ی امیال به زندگی ! هر غلطی میخوایم بکنیم ندا میاد که ( بعد از کنکور انشاالله ... )

من نمیدونم واقعا همش همینه زندگی ؟ یعنی ته تهش همون روزای خوب 16 سالگی بوده ؟ ینی ما دیگه بیخیال و خوشحال نمیخندیم ؟ دیگه یه سری ادما و حسا برنمیگرده ... به قول حسین پناهی : این بود زندگی ... ؟

عماد رام یه اهنگ داره : بهار من گذشته شاید ...

گوشش کنید . شب بخیر ...

محبت . 15 دی ماه سال 1397 . ساعت 11 شب