نزدیک عید لعنتی

سلام ! اول از همه بگم امروز 13 اسفند سال 97 و ساعت 12 و نیم شبه . و من محبتم که اینو مینویسه . نگین حالش خوبه و اینکه مدت مدیدیه اینجا چیزی نمینویسه فقط دلیل بر گشادیه . من قرار بود برم بخوابم ولی خیلی دلم میخواد اینجا بنویسم . شوخی شوخی داریم میریم تو 98 . شایدم برعکس البته

امروز وقتی نشسته بودم تو کتابخونه (طبق معمول هرروز) ژاکت سفیدمو از تنم دروردم گذاشتم رو صندلی کناری یهو دیدم تکون خورد و یه پروانه ی زشت سیاه ازش پر زد . منم طبیعتا داد زدم . بچه ها جمع شدن ولی هرچی نگاه میکردن پروانهرو نمیدیدن که داره پر میزنه میره بالا !!!! و من داشتم میدیدمش !!!!! و ینی تمام مدت که ژاکتم تنم بود پروانهه توش بود ؟؟؟؟ پروانه ای نبود ... ؟

دیگه نمیتونم به حواس پنج گانم اعتماد کنم ... حتی شاید اینو تو خواب دیده باشم و ندونم ... دیگه فرق خواب و بیداری زیاد مشخص نیست برام ... زیر چشمام گودتر و سیاهتر از همیشس ... واسه هیچی نمیتونم گریه کنم ... زیاد تر از همه ی دوران های عمرم میخندم و این خنده ها مسخره ترین خنده های زندگیمن . امروز یکی از بچه ها داشت یه خاطره ی خنده دار از تابستون و شنا تعریف میکرد و من تو صورتش با نیش بناگوشی میخندیدم و داشتم تو ذهنم میگفتم تورو به ناموست جملتو زود تموم کن تا برم یه گوشه و کسی بام حرف نزنه باز :|

خوابم میاد ... اینقد خوابم میاد که با خوابیدنم دیگه خوب نمیشم . فقط باید بمیرم ...

دلتنگ هیچکس و هیچی نیستم بجز روزایی که کنکور نمیدادم .........

البته دلتنگ سوگند هستم زیاد ...

همین دیگه . مهرشیدم اولین دندون شیریش افتاد . منم یه مانتو خریدم که ساده ترین و گرون ترین مانتوییه که رفته توم . مطمعنم یه روز تو دیوار میفروشمش . شب بخیر